رزم رستم و ديسك ويروسي .....!

کنون رزم virus و رستم شنو دگرها شنیدستی این هم شنو 

که اسفندیارش یکی disk داد 
بگفتا به رستم که ای نیکزاد 

در این disk باشد یکی fileناب 
که بگرفتم از site افراسیاب 

برو سیر می کن بدین disk هان 
که هم نون و هم آب باشد در آن 

تهمتن روان شد سوی خانه اش 
شتابان به دیدار رایانه اش 

چو آمدبه نزد mini tower اش 
بزد ضربه بر دکمه ی power اش 

دگر صبر و آرام و طاقت نداشت 
مران disk را در drive اش گذاشت 

نکرد هیچ صبر و نداد هیچ افت 
یکی list از root دیسکت گرفت 

در آن disk دیدش یکی file بود 
بزد enter آن جا و اجرا نمود 

کز ان یک demo گشت زان پس عیان 
و فیلم و به موزیک و شرح و بیان 

به ناگه چنان سیستمش کرد hang 
که رستم در آن ماند مبهوت و منگ 

چو رستم دگرباره reset نمود 
همی کرد hang و همان شد که بود 

تهمتن کلافه شد و داد زد 
ز بخت بد خویش فریاد زد 

چو تهمینه فریاد رستم شنود 
بیامد که لیسانسش رایانه بود 

بدو گفت رستم همه مشکلش 
وز آن disk و برنامه خوشگلش 

چو رستم بدو داد قیچی و ریش 
یکی bootable دیسک آورد پیش 

یکی اندر آن disk بود 
برآورد آن را و اجرا نمود 

همی گشت toolkit هارد اندرش 
چو کودک که گردد پی مادرش 

به ناگه یکی رمز virus یافت 
پی حذف امضای ایشان شتافت 

چو virus را نیک بشناختش 
مر از boot sector برانداختش 

یکی ضربه زد بر سرش toolkit 
که هر بایت آن گشت هشتادbit 

چنین گفت تهمینه با شوهرش 
که این بار بگذشت از پل خرش 

دگرباره اما جهالت مکن 
ز رایانه اصلاً تو صحبت مکن 

قسم خورد رستم به پروردگار 
نگیرد دگر disk ز اسفندیار  

عشق دستمال کاغذی به اشک !

دستمال کاغذی به اشک گفت: 

قطره قطره‌ات طلاست 

یک کم از طلای خود حراج می‌کنی؟ 

عاشقم !

با من ازدواج می‌کنی؟ 

اشک گفت: 

ازدواج اشک و دستمالِ کاغذی! 

تو چقدر ساده‌ای 

خوش خیال کاغذی! 

توی ازدواج ما 

تو مچاله می‌شوی 

چرک می‌شوی و تکه‌ای زباله می‌شوی 

پس برو و بی‌خیال باش 

عاشقی کجاست! 

تو فقط 

دستمال باش! 

دستمال کاغذی، دلش شکست 

گوشه‌ای کنار جعبه‌اش نشست 

گریه کرد و گریه کرد و گریه کرد 

در تن سفید و نازکش دوید 

خونِ درد 

آخرش، دستمال کاغذی مچاله شد 

مثل تکه‌ای زباله شد 

او ولی شبیه دیگران نشد 

چرک و زشت مثل این و آن نشد 

رفت اگرچه توی سطل آشغال 

پاک بود و عاشق و زلال 

او با تمام دستمال‌های کاغذی فرق داشت 

چون که در میان قلب خود 

دانه‌های اشک کاشت.

عشق یعنی.....

عشق يعني پرزدن بي بال وپر

       ديده را  دريا  نمودن تا  سحر

             عشق  يعني  گفتگو  با کربلا

                     سر کشيدن  باده  از جام  بلا

                            عشق يعني ديده برخنجرزدن

                                    مثل طوطي درقفس پرپرزدن

 

عشق يعني گم  شدن  در جام  مي

        راز  دل بي پرده  بشنيدن  زني

              عشق  يعني  خاک  پاي  خاکيان

                    مي  زدن در  حلقه ي   افلاکيان

                          عشق يعني مثل يک گل وا شدن

                                  فــارغ  از  بي  تابي  دنيـــا  شـدن

 

عشق يعني شب نشيني با  خدا  

       گفتگو  با  ناله  اما  بي  صدا

            عشق يعني پاي کوبي  در منا

                   با  صفا  دل  را  نمودن  آشنا

                        عشق يعني ديدن موسي به طور

                                يک جهان بي ناشدن ازبوي نور

 

عشق يعني پاي هر بت« لا» شدن

         مست و مجنون درپي ليلا شدن

               عشق  يعني  زندگي  را  باختن

                     خانه اي در کوي  دلبر ساختن

                           عشق  يعني  از  حرا تا کربلا

                                   جان  سپردن تشنه لب درنينوا

 

عشق يعني چون کبوتر ساده باش

        پاي  هر صاحب  دلي افتاده  باش

             عشق  يعني  فارغ از رنگ و ريا

                    دوستي  با  لاله  و  گل   بي ريا

                          عشق يعني کار نيکو کردن است

                                 برصداقت راستي خوکردن است

 

عشق يعني عشق بازي با چمن

       گفتگو  با  لاله  و  با  ياسمن

             عشق يعني مثل آب آبي شدن

                  هرشبي با گريه  مهتابي شدن

                        عشق يعني جوشش مي درسبو

                               مستي وديوانگي بي هاي وهو

 

عشق يعنـــي باسحرهمدم شـــدن

       در  دبــســتان  ادب  آدم  شـــدن

            عشق يعني مرگ درميدان جنگ

                 کشته   دلدار  گشتن  بي  درنگ

                      عشق يعني  بي نياز  از جام جم

                           شاد  کردن ديده و دل   وقت غم

به جون خودم شعرش اسم نداشت....!

 

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته  ***   از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته

 

یک سینه غرق مستی دارد هوای باران  ***   از این خراب رسوا امشب دلم گرفته

 

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم  ***  شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته

 

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه  ***  باید شود هویدا امشب دلم گرفته

 

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو  ***  پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

 

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است  ***  فردا به چشم اما امشب دلم گرفته

 

• دوستون داریم... همین!

علفزار مهدی ....!

توجه توجه ...!

این پست و خداییش مرامی تو سایت دارم قرار می دم .

یه شعره که یکی از دوستام بهم داده تا تو وب بزارم ببینم شما ها چه نظری راجب بهش می دین

البته شعرش قشنگه ولی تجربه ی اولشه .

به نظرتون اگه کمی یو کاستی ای داره بگین تا از نظراتتون استفاده کنه . 

اوکی ....

علفزار مهدی

 
یارب نظر نکردیو انگشتان ما                             هریک بسی خرج برد از این جیب نا صواب

این دکتران طمعکار بی وفا                              تیغ میزنند پیاپی به این جیب,بی حساب
 

فلک از قهر تو ترسان و سرش گشته روان           ابر از مهر تو گریان و تنش بسته به باد

بحر اندر دل خود راز نهان همچون تو                    مارا چه رسد پای به ابر یا تن آب

ادامه نوشته

رسم طبیعت

 

 

باد آمد و زنبقی را تکاند                             گلبرگ و حاصلش را به میان خود کشاند

تا بنشاند تخم گل را در زمین                 فصل بعد پر رنگ و پر عطر شود آن سرزمین

گل به خشم آمد غرش کنان                              باران را به میانه خواند دعوت کنان

آمد بارانی و بارید                                          گل دوباره از بی کسی هایش نالید

چون باران رفته رفته سیل گشت                           باد سرکش دیگر بی میل گشت

باد و گل هر دو ناپدید شدند                             هر دو از کشت تخم گل ناامید شدند

گل شناور بود و آب تندانه دوید                        گل صدایی از پس ناله ها می شنید

باد دوباره خواهد وزید                                 این تو بودی که حاصل از دستت پرید

خودخواهی ات غم را به کوه هدیه داد                     این عذابی بود که ایزد وعده داد

که کوه غره مشو به کوه در کمر                                 که غرور جز تباهی ندارد ثمر

صدای پای کنکور ...

سلام 

امروز می خوام براتون یه شعر بزارم در مورد کنکور که خودم گفتم .

تو تب و تاب کنکور آدم یه نمه شاعر می شه ، البته وزن شعر رو از شعر صدای پای آب سهراب سپهری گرفتم .

البته دو تا شعر دیگم درباره ی کنکور گفتم که شاید اگه از این خوشتون اومد اونا رو هم بزارم .

اگه کمی و کاستی ای دیدین به بزرگواری خوذتون ببخشید .

به این پست حتما نظر بدین چون می خوام نظرتون رو راجب به شعرم بدونم .

من داوطلبم ،

حرفه ام تست زنی است 

گه گاهی موشکی می سازم از پاسخ هایم ، می فرستم سوی شما

تا به جواب های طلایی که در آن پنهان است 

پاس کنید درس هاتان

چه خیالی .... چه خیالی ....

ادامه نوشته